yazma çabaları

hmm biraz önce karar verdim ki;
hiç bir şey üretmiyorum. ve bu gerçekten insan doğasına aykırı bir şey. yani okula gitmek, bir şeyler ögrenmek; güzel iş bunlar da ama gerçek bir şey oluşmuyor, yani oluşuyor tabi ki ama dışa vurulmuyor.
zaman zaman girdiğim ve kesinlikle anlam veremediğim o bezmişş baymışş insanın sıkıntısı bir şey üretmiyor olması. yani bazısı şiir yazıyor, bi tanesi grafiğe kafayı takmış, birileri kısa film çekiyor, resim yapıyor, müzik yapıyor.. ve bi şeyler üretiyor. içindeki sıkıntısını, mutluluğunu, herşeyini, kendini materyal bi şekilde ifade ediyor. falan feşmekan.
işte büyük ihtimalle o yüzden evde oturup sıkılacağımı düşünüp dertlendiğim o yılbaşı akşamı bu blogu aldım. tabi şöyle bir sorun var ki, kimseye haber vermiyorum. 5 kişi fln biliyor yazdığımı. niye? sorusu aklında beliren o beş kişiye sesleniyorum: işte öyle, ketum fln bi kişiliğim ya, blogumda kendimi fazla ifşa ediyorum gibi geliyor heralde.
neyse yaa. bu üretme/üretmeme konusundaki çelişkili diğer düşüncelerimi başka gün artık.
sağlıcaklan kalın.
esenlikler, esintiler ve güneşli günler.